ശബ്ദിക്കാൻ ശബ്ദമില്ലെൻ വേദന,
നിശബ്ദമായൊരു പരിഹാസ്യവേദന,
പണക്കിഴി ശബ്ധത്തിൻ അട്ടഹാസമെന്നത്,
ഭൂമിയിൽ ആനന്ദ നൃത്തമെത്രെ.
അകപ്പൊരുൾ അറിയാതെ കേഴും,
കുലീനയാണ് ഞാൻ.
കാരണഭൂതമറിയാതെ കൂപമണ്ഡൂക-
കാലവിചാരം നേരിടും,
കുലടയെപ്പോൾ.
ഇവിടെ എഴുതിയിട്ടുള്ള എല്ലാ കവിതകളും ബോധതലത്തിൽ മേഘങ്ങൾ പോലെ എത്രയോകാലം കൊണ്ട് ഉരുണ്ടു കൂടിയതും, എന്നാൽ ഏതോ അബോധത്തിലെന്നപോലെ , മനസിന്റെ പെട്ടന്നുള്ള ഒരു വിസ്പോടന ചിന്തയിൽ ഒഴുകി വന്നതാണ്. കവിതകൾ എന്ന് ഞാൻ വിളിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ അങ്ങനെ വിളിക്കുമോ എന്നെനിക്കറിയില്ല.
യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവരും യുദ്ധം ചെയ്യിക്കുന്നവരും കൊത്തുകൂടുന്ന കോഴി ചാത്തന്മാരെ പോലെയാണ് . കോഴിച്ചാത്തൻ മാർക്ക് കൊമ്പുണ്ടത്രേ...
No comments:
Post a Comment