മഞ്ഞു മേഘമായ്.

രാത്രിയോ പകലോ എന്നറിയില്ല

ചന്ദ്രനോ സൂര്യനോ  എന്നറിയില്ല

ഓടിയൊളിച്ചു തണൽമരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ

ബഹുനില മന്ദിരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ

പ്രകാശ ഗോളം എന്നെ തേടിയലഞ്ഞു

ഓടിയൊളിച്ചു വീടിന്നുള്ളിൽ

എത്തിനോക്കി കതകിൻ വിടവിലൂടെ

കള്ളനും പോലീസും കളിക്കുകയല്ല

പ്രകാശ ഗോളം എന്നെ തിരഞ്ഞെത്തി

ഒളിക്കാനിടമില്ലെനിക്ക്

കുളത്തിനടിയിലോ കിണറങ്കിലൊ

മണ്ണിനടിയിലോ മുനിമടയിലോ

അതോ അമ്മയുടെ  ഗർഭപാത്രത്തിലോ

പ്രകാശ ഗോളം എന്നെ തിരഞ്ഞെത്തി

പ്രകാശ ജ്വാലയിൽ ഞാൻ മഞ്ഞു മേഘമായ്.

അതിരുകൾ എവിടെ

ശരികൾക്കിടയിലൂടെ  തെറ്റുകൾ  അന്വേഷിക്കും മനുഷ്യന്,

തെറ്റുകൾക്കിടയിലൂടെ ശരികൾ അന്വേഷിക്കും മനുഷ്യന്,

അറിയുന്നതെന്താണെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ ശിവ !

അറിയാത്തതെന്താണെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ ശിവ !

ഉരുണ്ട ഭൂമി

ശാസ്ത്രം പഠിപ്പിച്ചു

     ഭൂമി  ഉരുണ്ടെതെന്നു

കണ്ണുകൾക്ക്‌ വിശ്വാസമായില്ല

    പരന്ന ഭൂമിയിൽ   ഉരുണ്ടു നടന്നു

ഉരുണ്ട ഭൂമിയിൽ  പരന്നു നടന്നു

 

വെളുമ്പനെ കണ്ടു, കറുമ്പനെ കണ്ടു

     കുറുമ്പനെ കണ്ടു

കണ്ണുകളെ വിശ്വസിപ്പിച്ചു

     കാതുകളെ അറിയിച്ചു

 

ബുദ്ധിയെ ബോധിച്ചു

      ബോധത്തെ വരിച്ചു

കിഴക്കുനിന്നു പടിഞ്ഞാറിലേക്ക്

      പടിഞ്ഞാറിൽ നിന്നും കിഴക്കിലേക്ക്

      ഒഴുക്ക് തന്നെ

ഉരുണ്ട ഭൂമിയിൽ  ഉരുണ്ട്  ഉരുണ്ട്

നിലാ പ്രണയം

പൂർണ്ണ ചന്ദ്രനെന്നിൽ

      വാക്കുകളുടെ വേലിയേറ്റം സൃഷ്ടിച്ചു

 

നിലാ ചന്ദ്രനെന്നിൽ

      സ്വപ്നങ്ങകളുടെ   ഘോഷയാത്ര സൃഷ്ടിച്ചു

 

വള്ളങ്ങൾ  തിരമാലക്കു  മീതെ

      നൃത്തം ചെയ്തു

 

നിലാവത്ത്  ഞാൻ തിരയുന്നു

      ഭാവ ഭേദങ്ങൾ

 

ചന്ദ്രമുഖി എന്നിൽ പ്രണയം

പെയ്തു

 

ആ  പ്രണയമഴയത്ത്   ഞാൻ

    എന്നെ തിരയുന്നു അറിയുന്നു

Ishttam

തീരം തേടി

തീരം തേടിയ ഓളങ്ങളോ

മണ്ണിന്റെ  രുചി തേടിയ വേരുകളോ

സൂര്യനെ നമിച്ച പുഷ്പങ്ങളോ

ശുദ്ധവായു  തഴുകിയെത്തിയ  തളിരിലകളോ

ഇളം കാറ്റിൽ  ഉല്ലസിച്ച  മുടിയിഴകളോ

കൊടും കാട്ടിലെ വൻമരങ്ങളോ

മലമുകളിലെ ശിലാ ശികിരങ്ങളോ   

വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന ജലപ്രവഹാമോ

എല്ലാം എൻ മോഹകടലിൽ

ആവേശ തിരയുണർത്തുന്നു

കാഴ്ചപ്പാട്

അറിവ് തന്നെ അറിവ് കേട്‌.

കഴിവ് തന്നെ കഴിവ് കേട്‌.

ബുദ്ധി തന്നെ ബുദ്ധിയില്ലായ്മ.

ബോധം തന്നെ ബോധമില്ലായ്മ.

ശക്തി തന്നെ ശക്തിയില്ലായ്മ.

വിശ്വാസം തന്നെ അന്ധ വിശ്വാസം.

കാഴ്ച തന്നെ കാഴ്ച്ചക്കുറവ്.

                    
--- അത് അങ്ങനെ ---  
--- ഇത് ഇങ്ങനെ ---

അറിവുകേട്‌ തന്നെ അറിവ്.

കഴിവ് കേട്‌  തന്നെ കഴിവ്.

ബുദ്ധിയില്ലായ്മ  തന്നെ ബുദ്ധി.

ബോധമില്ലായ്മ  തന്നെ ബോധം.

അന്ധവിശ്വാസം  തന്നെ വിശ്വാസം.

കാഴ്ച്ചക്കുറവ്   തന്നെ കാഴ്ച.

പ്രണയ മിഴികൾ

ഇടനാഴിയിൽ  പെരുമഴയളോളം

ഗതകാലസ്മരണകൾ   

വർഷങ്ങളോളം  ലോലമാം

എൻ  ഹൃദയത്തെ

പറയാതെ പ്രണയിച്ചു

ആത്മ ഗീതമെഴുതിയതല്ലെ

മിഴികളിലുടെ പ്രണയമറിഞ്ഞതല്ലേ

സ്വപ്നങ്ങളെ മെതിച്ചു

നിശബ്ദമായി പ്രണയിച്ചു

നോവിച്ച് വിടചൊല്ലിയതെന്തിനു

കാത്തിരിപ്പിന്  വേദനയുടെ സുഖമറിയിക്കാനോ

സ്വപ്ന ഭംഗം

ദേവരാഗം  പെയ്തിറങ്ങിയ

മഞ്ഞു മാസരാവിൽ

സപ്ന യാത്രകളെന്നെ

പാതി നിദ്രയിൽ  മയക്കി

നിദ്ര സ്വർഗത്തിലെനിക്കെന്നും

പൂനില മഴയെങ്ങിലും

നിദ്രയെ ഭേദിച്ചു, മിന്നലായി

നോവിൻറെ  പെരുമഴ

തനിച്ചല്ല ഞാൻ

 

അദ്വൈത ഗോപുരത്തിൻ
ആകാശ കോട്ടയിൽ
തനിച്ചായ് ഇഴഞ്ഞു  നീങ്ങി
കാർ  മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ
മഞ്ഞു മേഘങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്രയിൽ
തളിർ കാറ്റായി, കുളിർ കാറ്റായി
മേഘങ്ങളേ തഴുകി നീങ്ങവേ
സുര്യകിരങ്ങൾ പതിഞ്ഞു
പിളർന്ന അപ്പൂപ്പൻ താടികളെനിക്ക്
തുണായി എത്തി
അദ്വൈത കോട്ടയിൽ