ഇവിടെ എഴുതിയിട്ടുള്ള എല്ലാ കവിതകളും ബോധതലത്തിൽ മേഘങ്ങൾ പോലെ എത്രയോകാലം കൊണ്ട് ഉരുണ്ടു കൂടിയതും, എന്നാൽ ഏതോ അബോധത്തിലെന്നപോലെ , മനസിന്റെ പെട്ടന്നുള്ള ഒരു വിസ്പോടന ചിന്തയിൽ ഒഴുകി വന്നതാണ്. കവിതകൾ എന്ന് ഞാൻ വിളിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ അങ്ങനെ വിളിക്കുമോ എന്നെനിക്കറിയില്ല.
Thursday, July 4, 2013
തനിച്ചല്ല ഞാൻ
അദ്വൈതഗോപുരത്തിൻ ആകാശ കോട്ടയിൽ തനിച്ചായ് ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി കാർമേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ
മഞ്ഞു മേഘങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്രയിൽ തളിർ കാറ്റായി, കുളിർ കാറ്റായി മേഘങ്ങളേ തഴുകി നീങ്ങവേ സുര്യകിരങ്ങൾ പതിഞ്ഞു പിളർന്നഅപ്പൂപ്പൻ താടികളെനിക്ക് തുണായിഎത്തി അദ്വൈത കോട്ടയിൽ
No comments:
Post a Comment