പ്രിയ ലുസേൻ

ലുസേൻ  തടാകത്തിലെ ആമ്പൽ പൂ പോൽ
ലോക വിസ്മയം നീ പ്രസരിപ്പിച്ചുവെങ്കിലും
കാലം ചക്രം പായൽ വിരിച്ച തടാകത്തിൻ
അരികുകൾ ചൂലുകൊണ്ട് കോറിയെങ്കിലും
തൃപ്തിയാകെതെൻ മനസ് സൂര്യനായ്
ഉദിച്ചു പായലുകളെ കരിയിക്കും
തേജസ്സായി ഭവിക്കണമെന്ന മോഹത്തിൽ
കിഴക്ക് പടിഞ്ഞാറ് ഓടുന്നു
ആമ്പൽ പൂ മുഖം ഇപ്പോഴും പായലിൽ മുങ്ങിയില്ല
വേനലായി കരിയിച്ചെതെല്ലാം
മഴയായി ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞു
തെളിനീരിൽ തിളങ്ങുന്ന ലുസേൻ തടാകത്തിലെ
ആമ്പലായി മാറേണം നീ