റിബൽ

"സ്വയം വിശ്വസിക്കാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഈശ്വരനെ വിശ്വസിക്കാനാവില്ല" സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ

 

സ്വയം വിശ്വസിക്കാത്ത ദൈവവിശ്വാസികൾ ഉണ്ടെങ്കിലും

സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്ന    ദൈവവിശ്വാസികൾ  ഉണ്ടെങ്കിലും

സ്വയം വിശ്വസിക്കാത്ത ദൈവവിശ്വാസികൾ അല്ലെങ്കിലും

സ്വയം വിശ്വസിക്കുന്ന    ദൈവവിശ്വാസികൾ  അല്ലെങ്കിലും

ആർക്ക് എന്ത് പ്രശ്‌നം?   

നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം എന്റെ വിശ്വാസമല്ലെന്നറിയുക.

പക്ഷെ, ബാലാ, ശ്വാസമൊന്നുതന്നെ.

നിങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ളതും

നിങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലില്ലാത്തതും

നിങ്ങൾക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതും

നിങ്ങൾക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തതും

വിശ്വസിക്കുന്നതും വിശ്വസിക്കാത്തതും

നിങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം.

 

പിന്നെ ഉള്ളതെന്ത് ?

ഉള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും

പാടുന്നവരും പാടാത്തവരും

ഓടുന്നവരും ഓടാത്തവരും

അധികാരമുള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും

പണമുള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും

സ്വാധീനമുള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും

കാണുന്നവരും കാണാത്തവരും

കേൾക്കുന്നവരും കേൾക്കാത്തവരും

അറിയുന്നവരും അറിയാത്തവരും

സംസാരിക്കുന്നവരും സംസാരിക്കാത്തവരും

 

-- കവി ലോനപ്പൻ 

സൂര്യചന്ദ്രപ്രണയം

കവിതയുടെ യൂട്യൂബ് ലിങ്ക്

വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ മാമ്പഴം കേക എന്ന വൃത്തത്തിലാണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.  ഞാൻ യൂട്യൂബ് വീഡിയോയിൽ ഇന്നലെ  പറഞ്ഞു, വൃത്തം കാണാപാഠം പഠിച്ച് അക്ഷരം മുറിച്ചെഴുതുന്നതല്ല വൃത്തം ഉൾപ്പെടുന്ന കവിത. പിന്നെ എങ്ങനെയാണ്?

മനസ്സിൽ കേക വൃത്തത്തിലെ കവിതകൾ പലതവണ ചൊല്ലി... മനസ്സിൽ വൃത്ത താളം പതിഞ്ഞതിനു ശേഷം സ്വാഭാവികമായി ഒഴുകിയെത്തുന്ന വാക്കുകൾ ആ വൃത്തത്തിലെ കവിതയായി മാറുന്നു. അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ കൃതിമമായി വാക്കുകൾ എഴുതേണ്ടി വരികയില്ല.

സൂര്യനും ചന്ദ്രനും തമ്മിൽ പ്രണയം എന്ന ലഘു വിഷയം;  ഇവിടെ ആ രസതന്ത്രം  വിവരിക്കാനായി എഴുതുന്നു... എല്ലാ വൃത്തവും ഇങ്ങനെ എളുപ്പമാണെന്ന് പറയുന്നില്ല. 

എന്നാലും കേക വൃത്തത്തിൽ സൂര്യ ചന്ദ്ര പ്രണയമെന്ന വിഷയം ഒരു ചെറു കവിത അഞ്ച് മിനിറ്റുകൊണ്ട് എഴുതിയതാണ്.....

രാവിലെ ത്തെളിഞ്ഞൊരു 

   പ്രകാശ സഞ്ചാരമീ-

ഇരുളിൽ അറിഞ്ഞുനീ 

    പകലിൽ മറഞ്ഞുനീ.

മറവി യെന്നതൊരു 

  രോഗമാ കലയല്ലേ?

ചന്ദ്രാനീ മറക്കല്ലേ,

 എന്നിലെ പകലിനേ.

ഉദയമെന്നതൊരു 

 ഹൃദയ കളിയല്ലേ?

മറവിയെന്നതൊരു 

   ചതിക്കും തന്ത്രമല്ലേ?

എങ്കിലും പ്രതീക്ഷയിൽ 

    നാളെയു മുദിക്കും ഞാൻ. 

നിന്നിലെ ശ്വാസമെന്നും 

     പുഞ്ചിരിയായിടേണം.

അധ്യാപകൻ

[ഇന്നലെ അജിത് സാറുമായി സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ അധ്യാപകനെന്ന  ഒരു കവിതയുടെ  ആശയം ഉടലെടുത്തു. വളർച്ചയുടെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളിൽ എന്റെ എല്ലാ അധ്യാപകരും  പ്രകടിപ്പിച്ച കഴിവുകളെ ഉൾപ്പെടുത്തി എഴുതിയ കവിതയാണ് താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്. ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ നിങ്ങളുടെ മറുപടി ബ്ലോഗിൽ  തന്നെ കമന്റ്സ് എഴുതാൻ മറക്കല്ലേ 😍😍😍] ]

ബാല്യകാലത്തെ താളം പിടിപ്പിച്ച,

പാട്ടുകൾ പഠിപ്പിച്ചോരധ്യാപകൻ .

കാലം തിരിഞ്ഞപ്പോൾ പദ്യവും ഗദ്യവും 

സംഖ്യയും ശാസ്ത്രവും ഓതി തന്നു.

 

ഭാഷതൻ ശാസ്ത്രം എഴുതി പഠിപ്പിച്ച്,

വ്യാകരണ തന്ത്രങ്ങൾ മന്ത്രമായ് ചൊല്ലി-

സംഖ്യകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടി കിഴിപ്പിച്ചും

ഹരിച്ചിട്ടും ഗുണിച്ചിട്ടും

ബഹുവർണ്ണ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചിടുന്നു.

 

ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച-

ഗുരുവന്ന് അവസാനം പഠിപ്പിച്ചതെന്താണെന്നോ?

എപ്പോൾ? എവിടെ? എങ്ങനെ? പിന്നെയോ-

എന്തുകൊണ്ട്? എന്തുകൊണ്ട്?എന്തുകൊണ്ട്?

 

ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന ഉറക്കം നടിക്കുന്ന,

ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിലെ വാസനകളോരോന്നും

തൊട്ടും തലോടിയും സ്നേഹിച്ചും ലാളിച്ചും

ഉണർത്തുന്നൊ-രാചാര്യ-കലാകാരൻ.

 

വിദ്യാർത്ഥി മനസിൽ പുതുചിത്രം വരച്ചിടും

അധ്യാപകനല്ലേ കലാകാരൻ?

ആയിരമായിര വിദ്യാർത്ഥി ലോകങ്ങൾ

നിർമ്മിതി നടത്തിടും

ഗുരു തന്നെയല്ലേ കലാകാരൻ?

ജീവിത ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചും വരയ്പ്പിച്ചും

സായൂജ്യമടയുമീ കലാകാരൻ.

 

പുതുയുഗത്തിൽ പുതുവേഷങ്ങൾ കെട്ടിയും 

പഠിച്ചത് മറന്ന് പുതിയത് പഠിക്കാനും

മറന്നത് പഠിച്ച് പുതു-ഭാവങ്ങൾ നൽകാനും

ഓർമ്മിക്കാൻ മറക്കാത്ത കലാകാരൻ.

പഠിപ്പിച്ചതെല്ലാം ജ്ഞാനമായ് മാറ്റിടാൻ

അവസാന പാഠം ചൊല്ലി തന്നു.

ചൊല്ലിയതെല്ലാം മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ

വികാസ-നന്മക്കായി ആവർത്തിക്കൂ. 

 

നിങ്ങൾ എന്താണ് എഴുതികൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?

അവസ്ഥകളെ, അവസ്ഥാന്തരങ്ങളെ 

വ്യവസ്ഥകളെ, മാറ്റങ്ങളെ 

ചട്ടങ്ങളെ, രൂപങ്ങളെ ,

ഘട്ടങ്ങളെ, രൂപാന്തരങ്ങളെ...

ചെറുകവിത കഴിഞ്ഞു.

സ്വാതന്ത്ര്യം

 ഞങ്ങൾ അത് വെറുതെ ഔദാര്യം ചെയ്‌തതാണ്‌.

ആനപ്പിണ്ഡം സമ്മാനമായി വാഗ്‌ദാനമുണ്ടായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരായി.

എന്തായാലും ഉപഹാരം വലുതാണല്ലോ.

എന്തൊരു കൊടുക്കൽ വാങ്ങൽ.

ചെറിയ ഔദാര്യത്തിന്

വലിയ പാരിതോഷികം.

നമ്മുക്ക് എപ്പോഴും ലഭിക്കുന്നതാണല്ലോ.

അവിടെ നിന്നും ഇവിടെ നിന്നും.

പാഴ് വസ്തുക്കൾ  വിഷമായി തീരുന്നു.

പുറത്തേക്ക് തള്ളി വിടുന്നു.

വിസർജ്ജനം തന്നെ സ്വാതന്ത്ര്യം.

എവിടേക്ക് രക്ഷപ്പെടും?

ഒരു സ്ഥലത്തു നിന്ന് മറ്റൊരിടത്തേക്ക്.

ഒരു രൂപത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു രൂപത്തിലേക്ക്.

എന്തൊരു രൂപാന്തരം! 

സൂര്യനെപ്പോലെ ജ്വലിക്കൂ

അവന് പ്രകാശം വലിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല.

കല്ല് പോലെയാണ്. കണ്ണാടി പോലെയല്ല.

സുതാര്യവുമല്ല. എവിടെയും നിഴലുകളാണ്.

അവസാനം ഞാൻ കണ്ടെത്തി സുതാര്യമായ കല്ലുകൾ.

അർദ്ധസുതാര്യ ഒളിവീശുന്ന കല്ലുകൾ.

തിളങ്ങാൻ യോഗ്യമായവ.

പ്രകാശ പുഞ്ചിരിയോടെ.

അവന്റെ മങ്ങലുകൾക്ക് കാരണങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.

ശൂന്യമായ ഭൂതകാലം.

കറുത്ത അർത്ഥമില്ലാത്ത ചിന്ഹങ്ങൾ.

 

അസ്‌പഷ്‌ടത: “അർത്ഥമില്ലായ്മ സ്മരണകൾ ഉണർത്തുന്നു.

അർത്ഥം  അർത്ഥമില്ലായ്മയാണ് .”

രശ്മിപാരകം : “എന്നിലൂടെ കടന്നു പോകു.”

അർദ്ധപ്രകാശ ഗോളം : “എന്നെ ചുംബിച്ചു സൂര്യനെ പോലെ പ്രകാശിക്കു.”

കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാം

അവളുടെ അംശങ്ങളിൽ ഞാൻ മാറ്റം വരുത്തിയില്ല.

അവളുടെ സ്വാഭാവത്തിലും.

സ്വഭാവം അംശങ്ങളിൽ മാറ്റം വരുത്തിയതാണ്.

കോശങ്ങളിലേക്ക് പോയതെന്തെന്ന് അറിയില്ല.

ഞാൻ കവിതകളും കഥകളുമാണ് എഴുതിയത്.

നിന്നെ കുറിച്ച് കവിതയെഴുതാൻ നീ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ആരെയും വായിക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചില്ല.

ആരുടെയും മനസ്സ് അസ്ഥിരമാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.

ശ്വാശതമായത്  ശ്വാശത  തന്നെ.

ഗ്രാമാന്തര  അസ്തിത്വ  അസ്ഥിരതകൾ.

സംസ്ഥാന രാജ്യ അസ്തിത്വ അസ്ഥിരതകൾ.

രാജ്യാന്തര അസ്തിത്വ അസ്ഥിരതകൾ.

കാറ്റടിക്കുന്നു.

മഴമാറി നില്ക്കുന്നു.

സൂര്യനുദിക്കുന്നു.

നീ തന്നെയാണ് അസ്ഥിരം.

ആടുന്ന അസ്ഥിര ബോധം.

എല്ലാ ഭ്രാന്തുകളുടെയും അമ്മ.